Badania

Lista wybranych badań wykonywanych przez specjalistów w Gabinetach Marcelin Poznań

Postawienie właściwego rozpoznania jak i kontrola prowadzonego leczenia wymagają często wielu specjalistycznych badań dodatkowych. Gabinety wyposażone są w nowoczesny sprzęt medyczny do zabiegów i badań.

Szczegółowych informacji udzieli nasza rejestratorka pod numerem telefonu: 61 222 90 50

KARDIOLOGIA

przygotowanie: badanie EKG nie wymaga specjalnego przygotowania

opis: spoczynkowe EKG to podstawowe badanie w diagnostyce chorób serca. Wykonanie jest proste i wymaga kilku minut. Badanie EKG nie wiąże się z jakimikolwiek nieprzyjemnościami dla chorego i jest nieszkodliwe. Umożliwia ono ocenę rytmu serca oraz licznych zaburzeń. Nie wykazuje jednak wszystkich nieprawidłowości i nawet osoba z prawidłowym zapisem EKG może cierpieć na poważną chorobę serca. W niejasnych sytuacjach wykonuje się dodatkowe badania takie jak: EKG całodobowe, EKG wysiłkowe czy ECHO serca. EKG powinno być wykonywane u wszystkich zdrowych, dorosłych ludzi przynajmniej raz do roku.

Jakość badania zależy od jakości wykorzystywanej aparatury, starannego umieszczenia elektrod na ciele pacjenta oraz zapewnienia odpowiednich warunków w pomieszczeniu.

Ocenę zapisu EKG może przeprowadzić doświadczony lekarz internista albo lekarz rodzinny, najlepiej jednak zrobi to specjalista kardiolog.
Komputerowa ocena zapisu EKG jest jak na razie mało użyteczna i często wprowadza w błąd.
Lekarz oceniający zapis EKG powinien znać chorego i jego historię choroby, gdyż czasami ten obraz EKG może odpowiadać różnym schorzeniom.
EKG jest bardzo ważnym elementem rozpoznania, ale nie jest badaniem doskonałym. Prawidłowy wynik EKG nie wyklucza choroby serca i odwrotnie, pozornie zły wynik EKG nie musi oznaczać choroby.

Nie należy wyrzucać starych EKG. Bardzo ważne jest porównywanie bieżących zapisów z poprzednimi. Ułatwia to rozpoznanie i czasami pozwala uniknąć niepotrzebnej hospitalizacji. Chorzy „na serce” powinni zawsze nosić przy sobie ostatnie EKG, a pozostałe przechowywać w domu lub u lekarza.

przygotowanie: przezklatkowe badanie ECHO serca nie wymaga specjalnego przygotowania

opis: Echokardiografia czyli ultrasonografia serca to jedno z podstawowych badań w diagnostyce chorób serca. Jest ono proste i zwykle trwa kilka minut. Nie wiąże się z istotnymi nieprzyjemnościami dla chorego.

Umożliwia ono dokładną ocenę budowy i pracy serca. Nie wykrywa jednak wszystkich nieprawidłowości i nawet osoba z prawidłowym wynikiem ECHO serca może cierpieć na poważną chorobę serca. ECHO serca powinno być wykonywane u ludzi z podejrzeniem lub z rozpoznaną chorobą serca. Jest to badanie nieszkodliwe, podobnie jak wszystkie badania ultrasonograficzne, więc nie ma przeciwwskazań do jego wykonywania.

Badanie wykonuje się w ułożeniu jest na lewym boku. Bardzo ważne jest, aby obrazy ECHO serca były dobrej jakości technicznej, gdyż nieostre utrudniają ocenę przez specjalistę. W trakcie badania nie należy się ruszać ani rozmawiać. Trudno jest uzyskać wyraźne obrazy ECHO serca u osób otyłych, z chorobami płuc (np. rozedma), z deformacjami klatki piersiowej czy będących krótko po zabiegach kardiochirurgicznych. Jakość badania zależy od jakości wykorzystywanej aparatury, starannego wykonania, współpracy pacjenta oraz zapewnienia odpowiednich warunków w pomieszczeniu.

Ocenę ECHO serca powinien przeprowadzać odpowiednio przeszkolony lekarz najlepiej doświadczony kardiolog. Lekarz oceniający badanie powinien znać chorego i jego historię choroby, gdyż czasami obrazy ECHO serca mogą odpowiadać różnym schorzeniom.

ECHO serca nie jest badaniem doskonałym. Prawidłowy wynik nie wyklucza choroby serca. Nie należy wyrzucać starych wyników ECHO serca. Bardzo ważne jest porównywanie bieżących wyników z poprzednimi. Ułatwia to rozpoznanie i czasami pozwala uniknąć niepotrzebnej hospitalizacji.

Odmiany ECHO serca
Echokardiografia przezprzełykowa.
Echokardiografia kontrastowa.
Echokardiografia wysiłkowa.
Echokardiografia wewnątrzsercowa.
Echokardiografia wewnątrzwieńcowa.

przygotowanie: badanie Badanie 24godz EKG met. Holtera zwykle nie wymaga specjalnego przygotowania. U osób z silnie owłosioną klatką piersiową czasami konieczne jest częściowe ogolenie, aby elektrody dobrze przylegały do skóry.

opis: „Holter EKG” to podstawowe badanie w diagnostyce zaburzeń rytmu serca, choć proste, wiąże się z niewielką uciążliwością dla chorego polegającą na noszeniu przez 24 godziny na pasku miniaturowego aparatu podłączonego przewodami do samoprzylepnych elektrod rozmieszczonych na klatce piersiowej. W przypadkach objawów nie występujących codziennie badanie można wydłużyć do kilku dni, a nawet tygodni.

Jedynymi niedogodnościami są utrudnione mycie oraz podrażnienia skóry pod samoprzylepnymi elektrodami. ,,Holter EKG” umożliwia ocenę rytmu serca oraz licznych zaburzeń, które pojawiają się rzadko i trwają na tyle krótko, że nie udaje się ich ocenić przy pomocy standardowego zapisu EKG.

Holter EKG ma obecnie także pewne odmiany.
– „Event Holter” czyli rejestrator zdarzeń – urządzenie wypożyczane na dłuższy czas – podłączane przez pacjenta w czasie dolegliwości. Zapis w pamięci urządzenia następuje po naciśnięciu przycisku. Po dokonaniu zapisu należy się zgłosić do lekarza celem odczytu.
– „ILR” – implantable loop recoder – to małe urządzenia wszczepiane pod skórę klatki piersiowej zapisujące pracę serca, nie wymagające obsługi ze strony pacjenta.
– Tele-EKG – to miniaturowe aparaty EKG podłączane samodzielnie przez pacjenta w czasie dolegliwości – zapis jest transmitowany w czasie rzeczywistym do ośrodka oceniającego.
– Zapisy holterowskie urządzeń wszczepionych tj rozrusznik serca czy kardiowerter defibrylator

Ocenę zapisu Holtera EKG może przeprowadzić doświadczony lekarz internista lub lekarz rodzinny, ale najlepiej zrobi to lekarz kardiolog.
Komputerowa analiza zapisu badania jest pomocna, ale nie może zastąpić lekarza. Lekarz oceniający badanie powinien znać chorego i jego historię choroby, gdyż czasami obraz EKG może odpowiadać różnym schorzeniom. W większości przypadków należy wykonać dodatkowe badania takie jak: ECHO serca czy test wysiłkowy.

Holter EKG nie wykazuje jednak wszystkich nieprawidłowości i nawet osoba z prawidłowym wynikiem tego badania może cierpieć na poważną chorobę serca i odwrotnie, pozornie zły wynik nie musi oznaczać choroby.

Jakość badania zależy od jakości wykorzystywanej aparatury, starannego umieszczenia elektrod na ciele pacjenta oraz odpowiedniego zachowania pacjenta w czasie badania – należy dbać o to, aby elektrody się nie odkleiły, nie pociągać za kable, nie wykonywać wytężonych ćwiczeń fizycznych, unikać silnych pól elektromagnetycznych.

przygotowanie: „Holter ciśnieniowy” nie wymaga specjalnego przygotowania

opis: Całodobowe monitorowanie ciśnienia wykonuje się celem dokładnej oceny u chorych, u których podejrzewa się tzw. „nadciśnienie białego fartucha” lub ukryte nadciśnienie tętnicze. Ta pierwsza sytuacja – to emocjonalny wzrost ciśnienia obserwowany m.in. w gabinecie, a pozostałym czasie jest ono prawidłowe. Ukryte nadciśnienie to sytuacja odwrotna, w czasie pomiarów gabinetowych jest prawidłowe, a w życiu codziennym podwyższone. Badanie to wykonuje się też celem oceny skuteczności leczenia nadciśnienia.

Aparat do badania całodobowego zwykle mierzy ciśnienie co 20min w dzień i co 30min w nocy. Ocenia się średnie wartości z okresu aktywności, snu i całej doby. Ocenę wyniku ”Holtera ciśnieniowego” może przeprowadzić lekarz internista lub lekarz rodzinny, ale najlepiej zrobi to lekarz kardiolog.

Jakość badania zależy od jakości wykorzystywanej aparatury, starannego założenia aparatu oraz odpowiedniego zachowania pacjenta w czasie badania – należy dbać o to, aby mankiet aparatu nie przesuwał się, nie wykonywać wytężonych ćwiczeń fizycznych, w czasie pomiaru przerwać wykonywaną czynność i opuścić rękę wzdłuż ciała.

przygotowanie: na 3 godziny przed testem nie należy spożywać posiłków, nie pić kawy ani ni palić tytoniu. Należy powstrzymać się od większych wysiłków fizycznych na 12 godzin przed testem. Należy wykonać zalecone badania i przynieść wyniki oraz spis zażywanych leków. Przyjmowanie leków należy ustalić wcześniej z lekarzem kierującym. Na test wysiłkowy należy założyć lekkie, wygodne ubranie i czyste buty sportowe. Celem poprawy jakości zapisu EKG wymagana jest dokładna toaleta ciała w dniu badania, a u mężczyzn z owłosieniem klatki piersiowej – dokładne ogolenie klatki piersiowej (warunek dobrego przylegania samoprzylepnych elektrod). Przed badaniem należy zgłosić wszelkie zmiany stanu zdrowia od momentu skierowania, w tym objawy infekcji (zakażeń) takie jak np. gorączka, katar, kaszel, objawy „przeziębieniowe” czy „grypowe”. Badanie wykonywane jest po ostatecznej kwalifikacji przez lekarza wykonującego badanie.

przebieg badania: Po założeniu samoprzylepnych elektrod na skórze pacjenta oraz podłączenia kabli do komputera wykonywany jest spoczynkowy zapis EKG oraz pomiar ciśnienia tętniczego. Następnie po instruktarzu zachowania się w czasie badania, przez kilka do kilkunastu minut oceniany jest zapis EKG oraz okresowo ciśnienie tętnicze w czasie wykonywania wysiłku (marsz/bieg) na bieżni ruchomej. W czasie badania wysiłek jest stopniowany – bieżnia przyspiesza i podnosi się zgodnie z wcześniej ustalonym schematem. Obserwację prowadzi doświadczony lekarz, który w każdej chwili może przerwać badanie. Należy zgłaszać wszelkie pojawiające się dolegliwości oraz zmęczenie. Badanie przerywane jest na żądanie pacjenta lub po uzyskaniu zaplanowanego obciążenia wysiłkiem lub wystąpienia niepokojących zmian w EKG, wartości ciśnienia lub dolegliwości. Pacjent również ma możliwość samodzielnego przerwania badania przyciskając przycisk „Stop”. Po zakończeniu wysiłku, kontynuowany jest zapis EKG i okresowy pomiar ciśnienia przez kilka minut, w pozycji siedzącej. Po zdjęciu elektrod i ubraniu się, należy pozostać przez około 30 minut na terenie przychodni celem oceny ewentualnych objawów pojawiających się krótko po wykonanym wysiłku fizycznym. Ćwiczenie na bieżni trwa najczęściej 7-15min, ale całość badania z wypoczynkiem trwa około jednej godziny.

opis: Test wysiłkowy to badanie czynnościowe układu krążenia stosowane m.in. w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca. Jest pomocny w kwalifikowaniu do leczenia zabiegowego i w ocenie wyników leczenia tej choroby. Rzadziej wykonuje się go w innych celach takich jak: wybór rodzaju rozrusznika serca, ocena nadciśnienia tętniczego, arytmii itp. Test wysiłkowy wykorzystuje się również do rehabilitacji chorych.

Test wysiłkowy powinno się wykonywać na bieżni ruchomej, ze stałym zapisem EKG, tętna i okresowym pomiarem ciśnienia tętniczego krwi. Jest to badanie obciążeniowe (wysiłek) i w związku z tym istnieją przeciwwskazania do jego wykonywania takie jak np.: bardzo zaawansowana choroba niedokrwienna serca, zaawansowana choroba zastawki aortalnej, nasilona niewydolność serca, ostra infekcja, niedawno przebyty udar mózgu, nieustabilizowane nadciśnienie tętnicze, choroba zwyrodnieniowa stawów itp. Ryzyko związane z testem wysiłkowym jest jednak niewielkie.

odmiany badania:
U osób starszych, z chorobami stawów biodrowych, zaburzeniami równowagi, można wykonać test wysiłkowy na cykloergometrze rowerowym (“rowerek”).
U chorych z zaawansowaną niewydolnością serca można wykonać test wysiłkowy wzbogacony o spirometrię (ocenę oddychania) w trakcie całego badania.

Ocenę testu wysiłkowego powinien przeprowadzać odpowiednio przeszkolony lekarz – najlepiej kardiolog. Lekarz oceniający badanie powinien znać chorego i jego historię choroby, gdyż ułatwia to interpretację badania. Elektrokardiograficzny test wysiłkowy nie jest badaniem doskonałym. Prawidłowy wynik nie wyklucza choroby i odwrotnie: nieprawidłowy wynik nie zawsze oznacza chorobę serca. U zdrowych kobiet aż 2/3 wyników może wykazywać nieprawidłowości. Nie należy wyrzucać starych wyników. Bardzo ważne jest porównywanie bieżących wyników z poprzednimi, ułatwia to rozpoznanie i ocenę postępu choroby.

przygotowanie: Kontrola stymulatora nie wymaga specjalnego przygotowania

opis: Kontrola rozrusznika wykonywana jest z użyciem specjalnych urządzeń tzw. „programatorów” dedykowanych dla urządzeń jednej firmy (w Polsce używamy stymulatorów 4 firm). Kontrola polega na komputerowej ocenie stanu i funkcjonowania urządzenia z wykorzystaniem transmisji radiowej oraz zapisu EKG z kończyn pacjenta. Kontrola jest prosta i wymaga kilku minut. Badanie to nie wiąże się z jakimikolwiek nieprzyjemnościami dla chorego i jest nieszkodliwe.

Ocenia się stan baterii urządzenia, progi stymulacji (napięcie potrzebne do pobudzenia serca), czułość (jaka wielkość naturalnego impulsu w sercu jest widoczna dla urządzenia i czy interpretuje je prawidłowo). Przegląda się również pamięć „zdarzeń” rejestrowanych przez stymulator. Następnie, jeśli to potrzebne można zmienić parametry działania urządzenia. Częstotliwość kontroli ustala się indywidualnie.

ONKOLOGIA

przygotowanie: Pacjenci przyjmujący leki przeciwkrzepliwe i/lub przeciwpłytkowe powinni skonsultować wcześniej z lekarzem wykonującym biopsję, czy nie będzie wymagane odstawienie leku przez zabiegiem. Przed biopsją powinny być wykonane badania obrazowe (USG, mammografia), opisy badań należy przynieść i pokazać lekarzowi.

opis: Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa to nakłucie podejrzanej zmiany (guz, torbiel) cienką igłą (0,4-0,5) celem pobrania komórek, najlepiej pod kontrolą USG. Zwykle wykonuje się kilka nakłuć, aby pobrać komórki guza w celu oceny ich pod mikroskopem. Ocena taka pozwala na rozróżnienie charakteru zmian. Obecnie wykonuje się ją tylko aby potwierdzić, że zmiana jest łagodna przed planowanym zabiegiem np. usunięciem guza mammotomem. Biopsję cienkoigłową stosuje się także do opróżnienia dużych torbieli piersi. Jest to zabieg minimalnie inwazyjny, szczególnie wskazany, gdy torbiele sprawiają dyskomfort pacjentce.
Biopsja cienkoigłowa przydatna jest także w diagnostyce chorób tarczycy. Kieruje na nią lekarz endokrynolog, który wskazuje podejrzane guzki wymagające nakłucia. Czasami biopsję trzeba powtórzyć, aby uzyskać więcej materiału do badania cytologicznego pod mikroskopem. Jeśli biopsja nie wykazuje komórek nowotworowych, ale zmiana jest podejrzana, wykonuje się inne badania i/lub pobiera się tkankę chirurgiczne do badania histopatologicznego. Wykonuje się biopsje różnych narządów i okolic ciała: tarczycy, piersi, wątroby, węzłów chłonnych i inne.

Badanie wykonuje się w pozycji leżącej. Po wcześniej ocenie USG, dezynfekuje się skórę i nakłada żel znieczulający. Po każdym nakłuciu, miejsce wprowadzenia igły uciska się przez krótki czas, aby nie powstał krwiak, a następnie zakłada się opatrunek.
Po biopsji cienkoigłowej można odczuwać ból w miejscu wkłucia, może też powstać krwiak. Zabieg nie wymaga hospitalizacji.

przygotowanie: Pacjenci przyjmujący leki przeciwkrzepliwe i/lub przeciwpłytkowe powinni skonsultować wcześniej z lekarzem wykonującym biopsję czy nie będzie wymagane odstawienie leku przez zabiegiem. Przed biopsją powinny być wykonane badania obrazowe (USG, mammografia, tomografia) zgodnie z zaleceniem lekarza wykonującego biopsję.

opis: Biopsja gruboigłowa piersi to nakłucie podejrzanej zmiany grubą igłą (14-16G) celem pobrania fragmentu tkanki, najlepiej pod kontrolą USG. Zwykle wykonuje się kilka nakłuć (około trzech), aby pobrać fragmenty guza w celu oceny ich pod mikroskopem. Ocena taka pozwala na rozróżnienie zmian łagodnych od nowotworowych. Skuteczność diagnostyczna jest wyższa niż biopsji cienkoigłowej. W bardzo rzadkich przypadkach biopsję gruboigłowa trzeba powtórzyć, aby uzyskać więcej materiału. Jeśli biopsja nie wykazuje komórek nowotworowych, ale zmiana jest podejrzana, wykonuje się inne badania i/lub pobiera się tkankę chirurgiczne do badania histopatologicznego.

Badanie wykonuje się w pozycji leżącej. Po wcześniej ocenie USG, dezynfekuje się i znieczula skórę oraz okolicę guza. Jest to dodatkowe nakłucie cienką igłą, wstrzykuje się środek znieczulający. Po około 2-3 minutach wykonuje się nakłucie grubą igłą. Po każdym nakłuciu, miejsce wprowadzenia igły uciska się przez krótki czas, aby nie powstał krwiak, na końcu zakłada się jałowy opatrunek samoprzylepny. Lekarz i pielęgniarka wykonują zabieg w warunkach jałowych. Opatrunek uciskowy należy utrzymać przez 24 godziny po biopsji.
Po zabiegu biopsji gruboigłowej może pozostać niewielka blizna oraz krwiak, także można odczuwać ból w miejscu wkłucia. Zabieg nie wymaga hospitalizacji.

ULTRASONOGRAFIA

przygotowanie: Do badania USG jamy brzusznej należy zgłosić się na czczo (6 godzin bez posiłku), z wypełnionym pęcherzem moczowym (przynajmniej 2 szklanki wody w ciągu godziny przed badaniem). Przygotowanie do badania USG obejmuje powstrzymanie się od pokarmów wzdymających przez kilka dni przed badaniem. Co najmniej wieczorem przed badaniem i rano w dniu badania USG brzucha zalecamy przyjmowanie Espumisanu.

opis: Badanie USG brzucha obejmuje ocenę wszystkich poddających się badaniu ultrasonograficznemu narządów jamy brzusznej. Badanie USG jamy brzusznej służy do oceny wielkości i struktury narządów, poszukiwaniu guzów i kamieni a także ocenie naczyń. Badanie USG brzucha jest niebolesne i nieszkodliwe.

Jakość badania zależy od jakości wykorzystywanej aparatury i starannego przygotowania do badania. Lekarz oceniający badanie powinien znać chorego i jego historię choroby, gdyż ułatwia to interpretację badania. Ultrasonografia nie jest badaniem doskonałym. Prawidłowy wynik nie wyklucza choroby i odwrotnie: nieprawidłowy wynik nie zawsze oznacza chorobę. Nie należy wyrzucać starych wyników. Bardzo ważne jest porównywanie bieżących wyników z poprzednimi, ułatwia to rozpoznanie i ocenę postępu choroby.

przygotowanie: USG jąder nie wymaga specjalnego przygotowania.

opis: Badanie USG jąder obejmuje ocenę wielkości i struktury. Badanie USG jąder wykonywane jest przede wszystkim w poszukiwaniu guzów jąder. Badanie USG jąder jest nieszkodliwe.

Jakość badania zależy od jakości wykorzystywanej aparatury. Lekarz oceniający badanie powinien znać chorego i jego historię choroby, gdyż ułatwia to interpretację badania. Ultrasonografia nie jest badaniem doskonałym. Prawidłowy wynik nie wyklucza choroby i odwrotnie: nieprawidłowy wynik nie zawsze oznacza chorobę. Nie należy wyrzucać starych wyników. Bardzo ważne jest porównywanie bieżących wyników z poprzednimi, ułatwia to rozpoznanie i ocenę postępu choroby.

przygotowanie: USG piersi nie wymaga specjalnego przygotowania. Do badania USG piersi należy zgłosić się w pierwszych 10 dniach cyklu miesięcznego licząc od pierwszego dnia krwawienia.

opis: Badanie USG piersi obejmuje ocenę struktury gruczołu oraz węzłów pachowych. Badanie USG piersi wykonywane jest przede wszystkim w poszukiwaniu guzów i torbieli. Badanie USG piersi jest nieszkodliwe.

Jakość badania zależy od jakości wykorzystywanej aparatury. Lekarz oceniający badanie powinien znać chorego i jego historię choroby, gdyż ułatwia to interpretację badania. Ultrasonografia nie jest badaniem doskonałym. Prawidłowy wynik nie wyklucza choroby i odwrotnie: nieprawidłowy wynik nie zawsze oznacza chorobę. Nie należy wyrzucać starych wyników. Bardzo ważne jest porównywanie bieżących wyników z poprzednimi, ułatwia to rozpoznanie i ocenę postępu choroby.

przygotowanie: USG tarczycy nie wymaga specjalnego przygotowania.

opis: Badanie USG tarczycy obejmuje ocenę wielkości i struktury gruczołu oraz okolicznych węzłów chłonnych. Badanie USG tarczycy wykonywane jest przede wszystkim w poszukiwaniu guzów i torbieli. Badanie USG tarczycy jest nieszkodliwe.

Jakość badania zależy od jakości wykorzystywanej aparatury. Lekarz oceniający badanie powinien znać chorego i jego historię choroby, gdyż ułatwia to interpretację badania. Ultrasonografia nie jest badaniem doskonałym. Prawidłowy wynik nie wyklucza choroby i odwrotnie: nieprawidłowy wynik nie zawsze oznacza chorobę. Nie należy wyrzucać starych wyników. Bardzo ważne jest porównywanie bieżących wyników z poprzednimi, ułatwia to rozpoznanie i ocenę postępu choroby.

przygotowanie: USG doppler tętnic i żył nie wymaga specjalnego przygotowania.

opis: Badanie USG doppler tętnic lub żył dzielone jest na odcinki: szyja, brzuch, kończyna górna, kończyna dolna.

Jakość badania zależy od jakości wykorzystywanej aparatury. Lekarz oceniający badanie powinien znać chorego i jego historię choroby, gdyż ułatwia to interpretację badania. Ultrasonografia nie jest badaniem doskonałym. Prawidłowy wynik nie wyklucza choroby i odwrotnie: nieprawidłowy wynik nie zawsze oznacza chorobę. Nie należy wyrzucać starych wyników. Bardzo ważne jest porównywanie bieżących wyników z poprzednimi, ułatwia to rozpoznanie i ocenę postępu choroby.

przygotowanie: zależnie od narządu

opis: Ultrasonografia służy także do oceny serca (ECHO serca), narządów kobiecych (USG wykonywane przez ginekologa), stawów, mięśni, oka, węzłów chłonnych, prostaty. Badanie to może także służyć do oceny obecności płynu w opłucnej czy jamie brzusznej.

LARYNGOLOGIA

przygotowanie: Audiometria nie wymaga specjalnego przygotowania.

opis: Audiometria tonalna metoda subiektywnej oceny zmysłu słuchu. Służy do oceny progu słyszenia, dzięki czemu można określić rodzaj oraz stopień uszkodzenia słuchu. Badanie polega na odtwarzaniu w słuchawkach specjalnych tonów pomiarowych o określonym natężeniu i częstotliwości. Osoba badana naciska przycisk w momencie, w którym zaczyna słyszeć dźwięk.

przygotowanie: Tympanometria nie wymaga specjalnego przygotowania.

opis: Tympanometria to sposób badania słuchu polegającym na pomiarze odbicia fali dźwiękowej od błony bębenkowej w czasie zmian ciśnienia w przewodzie słuchowym. Badanie to służy do rozpoznawania pęknięcia błony bębenkowej, infekcji ucha środkowego, niedrożności trąbki słuchowej oraz zanikania odruchu strzemiączkowego.

LABORATORIUM

przygotowanie: Do pobrania krwi należy zwykle zgłosić się rano, na czczo (kolacja poprzedniego dnia do 20:00, potem tylko płyny niesłodzone, bez śniadania). Leki zwykle zażywa się zgodnie z zaleceniami. Niektóre oznaczenia wymagają specjalnych warunków, dlatego zawsze należy spytać lekarza zlecającego jak przygotować się do badań. Do badania kału w kierunku krwi utajonej przez okres 3 dni przed badaniem nie należy spożywać: mięsa, chrzanu, czerwonej rzodkiewki, świeżej rzepy, kalafiora, brokułów; należy ostrożnie szczotkować zęby, aby nie kaleczyć dziąseł.

opis: punkt pobrań obsługuje dorosłych i dzieci od wieku szkolnego. Krew pobiera doświadczona pielęgniarka w dni powszednie, w godzinach 8:15 do 12:00. Oznaczenia wykonuje laboratorium Diagnostyka w pełnym zakresie u nich dostępnym. Większość wyników dostępna jest w wersji drukowanej i on-line kolejnego dnia po pobraniu. Na niektóre trzeba poczekać dłużej. Nie realizujemy żadnych zewnętrznych umów ze spółką Diagnostyka. Cennik badań dostępny w recepcji.

Umów się na wizytę